|
Lewis Hyde illustreert dit verschil prachtig in zijn beschrijving van de indian giver. Deze Engelse term heeft tegenwoordig een negatieve betekenis en wordt gebruikt voor iemand die iets geeft en het daarna terug wil hebben, maar eigenlijk vindt de term zijn oorsprong in een boeiende misinterpretatie tussen een inheemse cultuur met een geschenkeconomie en een koloniale cultuur die is gebaseerd op het idee van particulier eigendom. Toen de kolonisten geschenken kregen van de oorspronkelijke bewoners van Amerika, begrepen ze dat die kostbaar waren en namen ze aan dat het de bedoeling was dat ze die hielden. De geschenken weggeven zou beledigend zijn, dachten ze. Maar voor de inheemse bevolking lag de waarde van hun geschenken in de wederkerigheid; ze waren juist beledigd als ze niét met een omweg bij hen terugkwamen. Volgens veel van onze oude lessen horen we iets wat we hebben gekregen namelijk weer weg te geven. Van uit een bezitseconomie bezien is een geschenk iets wat gratis is, want we krijgen het zonder ervoor te betalen. Maar in een geschenkeconomie zijn geschenken niet gratis. De essentie van een geschenk is dat het een reeks relaties doet ontstaan. Het betaalmiddel in een geschenkeconomie is in wezen wederkerigheid. - Robin Wall Kimmerer (in Een vlecht van heilig gras) Hey Reader, Een deel uit één van de vele mooie hoofdstuk van dit boek. En meteen ook datgene waar ik de laatste maanden zo over loop te denken en te fantaseren. Als we met z'n allen wat minder zouden willen hebben en bezitten en wat meer zouden delen en weggeven dan zou de wereld er toch een stukje mooier uitzien. Economen zullen me wellicht tegenspreken en daar ga ik ook niet tegenin gaan want ik ken daar werkelijk niks van. Maar vanuit menselijk oogpunt bekeken ben ik er echt zeker van. We zouden weer meer echte contacten hebben denk ik, in plaats van vooral digitale contacten. We zouden minder de druk voelen om nog meer te werken en zo nog meer te kunnen kopen. We zouden weer voor elkaar zorgen en voor ons laten gezorgd worden. Wat ik de laatste tijd probeer te doen, is bewust geschenken geven: overschotjes versgebakken brood na een brunch doorgeven aan vriendinnen die zelf geen brood bakken, speelgoed waar de meisjes niet meer mee spelen doorgeven aan anderen met jongere kinderen, waterkefirkorrels die ik te veel heb doorgeven aan vriendinnen... Ik vraag er nooit geld voor maar ik weet dat ik er iets voor terugkrijg. En dat hoeft geen eens van die persoon zelf te zijn. Wat ik hoop te doen, is mensen bewust maken zodat er een web ontstaat van zulke geefrelaties. Waardoor er op den duur vanzelf weer iets bij me terug komt. Wat nu trouwens ook gebeurt hoor. Zo stond onze buurman hier al aan de deur met druiven omdat hun druivelaar dit jaar heel royaal was geweest. En een vriendin bracht onze kledij die voor haar dochters te klein was geworden. Dus ik daag je uit: kijk eens rond in je huis en je leven en zoek eens naar iets dat jij kan doorgeven. Niet "zomaar" maar met de bedoeling om weer verbinding te maken, een web te creëren en ooit misschien iets terug te krijgen. #dekleinedingenEen opsomming van de kleine dingen waar ik de afgelopen tijd gelukkig van werd:
📖Een vlecht van heilig gras - Robin Wall KimmererIk kwam het boek al verschillende keren tegen maar durfde het niet eerder mee te nemen uit de bib. Ik vreesde voor een saai, wetenschappelijk relaas over de natuur. Niets is minder waar. Ja, er staan wetenschappelijke termen in maar het grootste deel is geschreven vanuit persoonlijke verhalen van de schrijfster en kennis van de inheemse Amerikaanse volkeren. Het is echt een heel fijn boek om te lezen om weer meer vanuit verbinding met de natuur te leven. 🎒De sterrenwachtTijdens ons laatste verblijf aan zee gingen we naar Cozmix, de volkssterrenwacht in Brugge. Het programma is daar altijd hetzelfde: een film in ruimtethema, een bespreking van de sterrenbeelden en ander leuks dat je aan de hemel kan zien (in die periode) en een bezoekje aan de telescoop waardoor je naar de zon kan kijken. De film is niet altijd dezelfde maar kan je kiezen naar gelang leeftijd en waarover je wilt dat het gaat. Wij vonden het zo leuk dat we zeker nog eens terug willen gaan om een andere film te bekijken. Je kan er trouwens ook terecht om door de telescoop te gaan sterrenkijken. En voor wie Brugge iets te ver is: verspreid over Vlaanderen zijn er nog meer volkssterrenwachten waar je terecht kan. 🍅Tomatenrisotto met pangrattatoIk kookte gisteren voor het eerst helemaal alleen op onze vuurschaal (en was best trots op mezelf). Het gerecht dat ik maakte was deze tomatenrisotto met pangrattato (verkruimeld brood met parmezaanse kaas, noten en kruiden). Niks te ingewikkeld maar wel lekker. Ah, en de burrata vervangen wij meestal door mozzarella maar dat had ik nu ook niet en bleef dus achterwege. Het smaakte nog altijd goed. Verder lezen op mijn blogWil je graag iets kwijt over dit onderwerp? Over iets anders uit deze nieuwsbrief? Of gewoon even babbelen? Dat kan door op beantwoorden te klikken, door hier iets achter te laten of door me een berichtje te sturen via Signal. Ik ben Stephanie. Er zijn veel woorden die me zouden kunnen omschrijven en veel dingen die ik interessant vind. Hier alvast een poging in willekeurige volgorde: vrouw, mama, lief, vriendin, dochter, zus, huisonderwijzer, 6/2 emotionele manifestor, leergierig, spiritueel, ex-leerkracht, hooggevoelig, liefhebber van natuur, simpel leven ... Een atypische ondernemer ben ik ook. Atypisch omdat ik vooral mijn goesting wil doen en niet constant van de daken wil staan roepen wat ik in mijn aanbod heb. Mijn missie is om je te laten vertragen, verbinden en verwonderen, liefst van al met je kind(eren) erbij. Ga gerust eens kijken naar mijn huidig aanbod. Wat in deze nieuwsbrief verschijnt is mijn eigen, pure mening. Ik verwijs regelmatig naar een product via een partnerlink. Die zorgt ervoor dat ik een kleine commissie krijg als je iets koopt. En mocht je een grote fan zijn van mijn nieuwsbrieven en je me daarvoor graag op een virtuele thee wil trakteren dan kan dat hier. Stuur deze nieuwsbrief gerust door naar iemand die er ook iets aan kan hebben. En mocht jij zo iemand zijn en je wilt de Brieven voor een mooie [kinder]tijd zelf ontvangen, laat dan hier je e-mailadres achter. Wil je de nieuwsbrief niet meer ontvangen, schrijf je dan hier uit. |
Met je ogen zie je lang niet alles, alleen met je hart kun je écht goed zien. - de vos in Het wonderbaarlijke verhaal van de kleine prins van Tiny Fisscher Hey Reader, De afgelopen weken las ik voor uit Het wonderbaarlijke verhaal van de kleine prins. Zoveel wijsheden dat er in het boek staan... Ik pikte er hierboven één van de vos uit. Net die omdat ik daar bij de meisjes ook zo op hamer. In onze starre maatschappij waar weinig ruimte is voor sentiment, emoties en zachtheid is hoofd nogal...
There is a time to act, and a time to wait, to listen, to observe. Then understanding and clarity can grow. From understanding, action arises that is purposeful, firm and powerful. - Charles Eisenstein Hey Reader, Er zit veel en toch komt er weinig. Dat gevoel heb ik al weken aan een stuk. Ik heb veel ideeën, wil veel doen, organiseren, in het leven roepen maar het lijkt er niet van te komen. De flow lijkt er niet te zijn en dus wacht ik af. Vertrouw ik erop dat dit de tijd is om te wachten,...
Hey Reader, Hier ben ik weer. Terug van weggeweest. Al weken heb ik het idee een zielsbrief te sturen maar het kwam er niet van. Druk met het zorgen voor een geblesseerde man, zaaien en planten in de tuin, huisonderwijzen en ook met knopen doorhakken. Ik ben namelijk sinds 1 april geen zelfstandige meer. Niet in hoofdberoep maar ook niet in bijberoep. Ik kon de kosten niet meer dragen en kon dus niet anders dan stoppen. Dat betekent niet dat dit de laatste zielsbrief is. Ik ga vanaf nu,...