Brieven voor een mooie [kinder]tijd #62


Lewis Hyde illustreert dit verschil prachtig in zijn beschrijving van de indian giver. Deze Engelse term heeft tegenwoordig een negatieve betekenis en wordt gebruikt voor iemand die iets geeft en het daarna terug wil hebben, maar eigenlijk vindt de term zijn oorsprong in een boeiende misinterpretatie tussen een inheemse cultuur met een geschenkeconomie en een koloniale cultuur die is gebaseerd op het idee van particulier eigendom. Toen de kolonisten geschenken kregen van de oorspronkelijke bewoners van Amerika, begrepen ze dat die kostbaar waren en namen ze aan dat het de bedoeling was dat ze die hielden. De geschenken weggeven zou beledigend zijn, dachten ze. Maar voor de inheemse bevolking lag de waarde van hun geschenken in de wederkerigheid; ze waren juist beledigd als ze niét met een omweg bij hen terugkwamen. Volgens veel van onze oude lessen horen we iets wat we hebben gekregen namelijk weer weg te geven.
Van uit een bezitseconomie bezien is een geschenk iets wat gratis is, want we krijgen het zonder ervoor te betalen. Maar in een geschenkeconomie zijn geschenken niet gratis. De essentie van een geschenk is dat het een reeks relaties doet ontstaan. Het betaalmiddel in een geschenkeconomie is in wezen wederkerigheid. - Robin Wall Kimmerer (in Een vlecht van heilig gras)

Hey Reader,

Een deel uit één van de vele mooie hoofdstuk van dit boek. En meteen ook datgene waar ik de laatste maanden zo over loop te denken en te fantaseren.

Als we met z'n allen wat minder zouden willen hebben en bezitten en wat meer zouden delen en weggeven dan zou de wereld er toch een stukje mooier uitzien. Economen zullen me wellicht tegenspreken en daar ga ik ook niet tegenin gaan want ik ken daar werkelijk niks van. Maar vanuit menselijk oogpunt bekeken ben ik er echt zeker van. We zouden weer meer echte contacten hebben denk ik, in plaats van vooral digitale contacten. We zouden minder de druk voelen om nog meer te werken en zo nog meer te kunnen kopen. We zouden weer voor elkaar zorgen en voor ons laten gezorgd worden.

Wat ik de laatste tijd probeer te doen, is bewust geschenken geven: overschotjes versgebakken brood na een brunch doorgeven aan vriendinnen die zelf geen brood bakken, speelgoed waar de meisjes niet meer mee spelen doorgeven aan anderen met jongere kinderen, waterkefirkorrels die ik te veel heb doorgeven aan vriendinnen... Ik vraag er nooit geld voor maar ik weet dat ik er iets voor terugkrijg. En dat hoeft geen eens van die persoon zelf te zijn. Wat ik hoop te doen, is mensen bewust maken zodat er een web ontstaat van zulke geefrelaties. Waardoor er op den duur vanzelf weer iets bij me terug komt. Wat nu trouwens ook gebeurt hoor. Zo stond onze buurman hier al aan de deur met druiven omdat hun druivelaar dit jaar heel royaal was geweest. En een vriendin bracht onze kledij die voor haar dochters te klein was geworden.

Dus ik daag je uit: kijk eens rond in je huis en je leven en zoek eens naar iets dat jij kan doorgeven. Niet "zomaar" maar met de bedoeling om weer verbinding te maken, een web te creëren en ooit misschien iets terug te krijgen.


#dekleinedingen

Een opsomming van de kleine dingen waar ik de afgelopen tijd gelukkig van werd:

  • bijleren over de sterren(beelden) en planeten
  • boswandelingen
  • lokaal eten (Op het bord zie je wortel, rode biet, radijs en appel uit onze tuin, pompoen uit de tuin van buurtgenoten, kaas gekocht bij de melkboer een paar kilometer verderop, rozijnen en parelcouscous van de verpakkingsvrije winkel uit het buurdorp.)
  • nieuwe inspiratie voor ons huisonderwijs
  • lekker zelfgemaakt ijs
  • zelfgehaakte sloefen
  • ...

📖Een vlecht van heilig gras - Robin Wall Kimmerer

Ik kwam het boek al verschillende keren tegen maar durfde het niet eerder mee te nemen uit de bib. Ik vreesde voor een saai, wetenschappelijk relaas over de natuur. Niets is minder waar. Ja, er staan wetenschappelijke termen in maar het grootste deel is geschreven vanuit persoonlijke verhalen van de schrijfster en kennis van de inheemse Amerikaanse volkeren. Het is echt een heel fijn boek om te lezen om weer meer vanuit verbinding met de natuur te leven.


🎒De sterrenwacht

Tijdens ons laatste verblijf aan zee gingen we naar Cozmix, de volkssterrenwacht in Brugge. Het programma is daar altijd hetzelfde: een film in ruimtethema, een bespreking van de sterrenbeelden en ander leuks dat je aan de hemel kan zien (in die periode) en een bezoekje aan de telescoop waardoor je naar de zon kan kijken. De film is niet altijd dezelfde maar kan je kiezen naar gelang leeftijd en waarover je wilt dat het gaat. Wij vonden het zo leuk dat we zeker nog eens terug willen gaan om een andere film te bekijken.

Je kan er trouwens ook terecht om door de telescoop te gaan sterrenkijken.

En voor wie Brugge iets te ver is: verspreid over Vlaanderen zijn er nog meer volkssterrenwachten waar je terecht kan.


🍅Tomatenrisotto met pangrattato

Ik kookte gisteren voor het eerst helemaal alleen op onze vuurschaal (en was best trots op mezelf). Het gerecht dat ik maakte was deze tomatenrisotto met pangrattato (verkruimeld brood met parmezaanse kaas, noten en kruiden). Niks te ingewikkeld maar wel lekker. Ah, en de burrata vervangen wij meestal door mozzarella maar dat had ik nu ook niet en bleef dus achterwege. Het smaakte nog altijd goed.


Verder lezen op mijn blog

Bloedluis

We hadden er in het verleden al eens last van en nu met de hoge temperaturen opnieuw. Omdat er nu een plaag is, kochten we opnieuw twee buisjes met roofmijten.

Lees verder

Samenwerkuurtje

Het uurtje na het ontbijt brengen de meisjes en ik door met samenwerken in onze microhomestead.

Lees verder

Fietsen

Alles tot 15 km wil ik bij voldoende tijd en oké weer met de fiets doen. Het was iets dat ik een tijdje geleden bedacht heb en nu in uitvoering probeer te brengen.

Lees verder


Wil je graag iets kwijt over dit onderwerp? Over iets anders uit deze nieuwsbrief? Of gewoon even babbelen? Dat kan door op beantwoorden te klikken, door hier iets achter te laten of door me een berichtje te sturen via Signal.

Ik ben Stephanie. Er zijn veel woorden die me zouden kunnen omschrijven en veel dingen die ik interessant vind. Hier alvast een poging in willekeurige volgorde: vrouw, mama, lief, vriendin, dochter, zus, huisonderwijzer, 6/2 emotionele manifestor, leergierig, spiritueel, ex-leerkracht, hooggevoelig, liefhebber van natuur, simpel leven ...

Een atypische ondernemer ben ik ook. Atypisch omdat ik vooral mijn goesting wil doen en niet constant van de daken wil staan roepen wat ik in mijn aanbod heb. Mijn missie is om je te laten vertragen, verbinden en verwonderen, liefst van al met je kind(eren) erbij. Ga gerust eens kijken naar mijn huidig aanbod.

Wat in deze nieuwsbrief verschijnt is mijn eigen, pure mening. Ik verwijs regelmatig naar een product via een partnerlink. Die zorgt ervoor dat ik een kleine commissie krijg als je iets koopt. En mocht je een grote fan zijn van mijn nieuwsbrieven en je me daarvoor graag op een virtuele thee wil trakteren dan kan dat hier.

Stuur deze nieuwsbrief gerust door naar iemand die er ook iets aan kan hebben. En mocht jij zo iemand zijn en je wilt de Brieven voor een mooie [kinder]tijd zelf ontvangen, laat dan hier je e-mailadres achter.

Wil je de nieuwsbrief niet meer ontvangen, schrijf je dan hier uit.

Stephanie Baumers

Ik bied ondersteuning aan huisonderwijzers. Hieronder vind je een voorbeeld terug van mijn betalende nieuwsbrief "Ons huisonderwijs". Je vindt ook de laatste gratis nieuwsbrief "Brieven voor een mooie [kinder]tijd" terug. Daarop kan je je abonneren door hieronder je e-mailadres achter te laten. Wil je de betalende nieuwsbrief ontvangen? Kijk dan even onder het tabblad links.

Read more from Stephanie Baumers

Hey Reader, Hier ben ik weer. Terug van weggeweest. Al weken heb ik het idee een zielsbrief te sturen maar het kwam er niet van. Druk met het zorgen voor een geblesseerde man, zaaien en planten in de tuin, huisonderwijzen en ook met knopen doorhakken. Ik ben namelijk sinds 1 april geen zelfstandige meer. Niet in hoofdberoep maar ook niet in bijberoep. Ik kon de kosten niet meer dragen en kon dus niet anders dan stoppen. Dat betekent niet dat dit de laatste zielsbrief is. Ik ga vanaf nu,...

Het beste moment om een boom te planten is 20 jaar geleden. Het op één na beste moment is vandaag. - Chinees gezegde Hey Reader, Ik ben nu 37 jaar. Tot ongeveer mijn 30e heb ik alles gedaan zoals maatschappelijk gezien "normaal" is. Ik haalde goede punten op school, had hobby's, ging af en toe uit (al vond ik dat niet superleuk), ging studeren en nog extra studeren, zocht een voltijdse job, bouwde een ruim huis en kreeg een kind. Zij zette een verandering in gang. Ik ging tegenstrijdigheden...

In the story of Interbeing, life is a gift. The world and everything in it is a gift. We did not earn our lives. We did not earn the sun; it is not thanks to our hard efforts that it shines. We did not earn the ability of plants to grow. We did not earn water. We did not earn our conception nor our breath. Our hearts beat and our livers metabolize all on their own. Life is a gift. - Charles Eisenstein Hey Reader, Geefeconomie, iets dat mij al aanspreekt sinds ik het werk van Charles...