Het verbouwen en conserveren van je eigen voedsel geeft enorm veel voldoening. Duizenden jaren lang was dit heel normaal.
In slechts twee generaties zijn we een schat aan kennis, die vroeger van generatie op generatie werd doorgegeven, verloren. Daardoor zijn we veel verder van ons voedsel en van de natuur af gaan staan en daardoor vragen wij ons niet vaak genoeg af waar iets vandaan komt en wat het onze prachtige planeet heeft gekost... Sinds wij zelf voedsel zijn gaan verbouwen hebben we een hele steile leercurve mogen ervaren. Dit gaat met vallen en opstaan maar we zien ieder jaar dat we in kennis en kunde groeien. Onze kids groeien hiermee op...wat ze in de toekomst ook gaan doen met deze kennis, ik hoop dat ze altijd de waarde van gezond en eerlijk voedsel zullen inzien. - Lindia van Op't wilgenperk
Hey Reader, Dit voel ik ook zo. Ik word elke keer zo blij wanneer ik een komkommer, tomaat of courgette uit de tuin kan nemen om een lekkere maaltijd mee te (laten) koken. Waar mensen het nu raar vinden dat ik aardappelen in mijn moestuin heb staan, had mijn overgrootvader pakweg 50 jaar geleden in zijn stadstuintje een heel stuk gereserveerd voor aardappeltjes. Zo snel is het gegaan en gaat het nog steeds. In de supermarkt hebben we keuze te over aan aardappelen. Kruimig, vastkokend, met paarse schil, in zakjes van 1 kg of 3 kg, biologisch of niet... Het houdt niet op. Maar geloof mij wanneer ik zeg dat zo'n patat niet hetzelfde is als één uit je tuin. Of mocht je geen plaats of tijd hebben voor een eigen moestuin: één die je zelf uit de grond haalde bij bv. een CSA-boerderij. Nog los van de smaak is het gevoel helemaal anders. Waar ik groenten van de winkel niet per se bijzonder vind, vind ik die uit onze moestuin wel bijzonder. Ik heb ze met mijn eigen ogen zien groeien, ik heb ze water gegeven, gecheckt of alles ok was en ja, soms ook wel eens tegen ze gebabbeld. 🙈 Als de tijd rijp was, heb ik de groente zelf geplukt of uit de grond gehaald. Dat alles maakt dat zo'n patatje of komkommertje veel meer waarde heeft voor mij dan een exemplaar uit de winkel. En dat is echt zo. Ik voelde me als een kind met z'n verjaardag of Sinterklaas toen ik onlangs de nieuwe aardappelen uit de grond begon op te graven. Letterlijk kinderlijk blij was ik met iedere patat die ik tevoorschijn haalde uit de grond. Ik probeer dat hier uit te leggen, maar eigenlijk lukt me dat niet zo goed. Dus ik zou zeggen: zaai eens een paar radijzen (gemakkelijk en het kan nu ook nog) en zie wat het met je doet. 😉 Hoe dan ook hoop ik ook nog veel te mogen leren zodat ik op die manier de kennis mee levend kan houden en aan mijn kinderen door kan geven. Die staan nu in ieder geval al vrolijk en vol bewondering mee aardappelen uit de grond te zoeken. #dekleinedingen Veel kleine dingen om gelukkig van te worden de laatste tijd want ik haal elke dag wel iets uit de moestuin. Heerlijk vind ik dat.
Samen leren en levenWe hebben sinds kort een digitale meter. Daar komt bij veel mensen nogal wat gemopper bij kijken. Ik deel mijn idee erover in deze minipodcast. ⛺ NatuurkampeerterreinenWij gingen een paar weken geleden voor het eerst kamperen. Met een gehuurde camper en maar voor een weekend want zowel vriendlief als ikzelf hebben geen kampeerervaring. We waren dus niet zeker of het tof zou zijn, maar die twijfel was voor niks. Ik zocht een camping via de website van natuurkampeerterreinen omdat ik het zelf niet zie zitten om als sardientjes in een blik te gaan zitten. De campings op die website zijn voornamelijk in Nederland en een aantal ook in Frankrijk. Je koopt een soort van lidkaart dat voor een jaar geldig is en daar bovenop betaal je dan ook nog de prijs voor de camping. Ons kampeeravontuur viel in ieder geval zo mee dat we nog een paar andere adresjes op ons lijstje hebben staan om eens met een tent te gaan proberen. AgendaHier deel ik niet enkel mijn eigen aanbod, maar ook andere toffe activiteiten die ik tegenkwam.
Wil je graag iets kwijt? Over iets uit deze nieuwsbrief? Of gewoon even babbelen? Dat kan door op beantwoorden te klikken, door hier iets achter te laten of door me een berichtje te sturen via Signal. Ik ben Stephanie. Er zijn veel woorden die me zouden kunnen omschrijven en veel dingen die ik interessant vind. Hier alvast een poging in willekeurige volgorde: vrouw, mama, lief, vriendin, dochter, zus, huisonderwijzer, 6/2 emotionele manifestor, leergierig, spiritueel, ex-leerkracht, hooggevoelig, liefhebber van natuur, simpel leven ... Een atypische ondernemer ben ik ook. Atypisch omdat ik vooral mijn goesting wil doen en niet constant van de daken wil staan roepen wat ik in mijn aanbod heb. Mijn missie is om je (terug) te verbinden met jezelf, je kind(eren), anderen en de natuur. Dat doe ik door te inspireren, te coachen en je te laten beleven. Wat in deze nieuwsbrief verschijnt is mijn eigen, pure mening. Ik verwijs regelmatig naar een product via een partnerlink. Die zorgt ervoor dat ik een kleine commissie krijg als je iets koopt. En mocht je een grote fan zijn van mijn nieuwsbrieven en je me daarvoor graag op een virtuele thee wil trakteren dan kan dat hier. Stuur deze nieuwsbrief gerust door naar iemand die er ook iets aan kan hebben. En mocht jij zo iemand zijn en je wilt de Brieven voor een mooie [kinder]tijd zelf ontvangen, laat dan hier je e-mailadres achter. Wil je de nieuwsbrief niet meer ontvangen, schrijf je dan hier uit. |
Ik bied ondersteuning aan huisonderwijzers. Hieronder vind je een voorbeeld terug van mijn betalende nieuwsbrief "Ons huisonderwijs". Je vindt ook de laatste gratis nieuwsbrief "Brieven voor een mooie [kinder]tijd" terug. Daarop kan je je abonneren door hieronder je e-mailadres achter te laten. Wil je de betalende nieuwsbrief ontvangen? Kijk dan even onder het tabblad links.
Stop trying to shape yourself in a consistent person and follow your natural interests, even if they don't make sense in the moment. Hey Reader, Ik weet niet waar ik de quote zag, maar hij spreekt mee aan. Binnen een paar weken ben ik jarig en elk jaar maak ik dan een manifesto, een soort van brief aan mezelf en het universum waarin ik beschrijf hoe ik graag het komende jaar wil leven. Veel dingen daarvan komen al overeen met hoe ik op dit moment leef. Sommige dingen deels en soms zijn er...
Traagheid wordt nog wel eens verward met luiheid, maar voor traagheid heb ik een grote sympathie. Ik vind dat veel dingen trager zouden moeten gaan. Meer stilstaan bij wat je doet of ziet, en er niet de hele tijd een nieuwe uitvinding of een nieuwe laag bovenop leggen. Door al die opstapelingen weet je niet meer wat er allemaal onder ligt. - Miek Zwamborn Hey Reader, "Misschien wil je gewoon te veel doen" zei mijn vriend vorig weekend tegen me. Waarover het daarvoor precies ging, weet ik niet...
I think it's necessary to let kids get bored once in a while. That's how they learn to be creative. - Kim Raver Hey Reader, Eerst heel even over de quote: ik ben het er niet 100% mee eens. Volgens mij zijn kinderen al creatief en moeten ze het niet worden. Maar verveling helpt wel om die creativiteit te behouden. Als wij als volwassenen alles gaan invullen, zorgen we ervoor dat de aangeboren creativiteit verdwijnt. En dat kan niet de bedoeling zijn, wel? Ik werd hier een tijdje geleden aan...