|
Met je ogen zie je lang niet alles, alleen met je hart kun je écht goed zien. - de vos in Het wonderbaarlijke verhaal van de kleine prins van Tiny Fisscher Hey Reader, De afgelopen weken las ik voor uit Het wonderbaarlijke verhaal van de kleine prins. Zoveel wijsheden dat er in het boek staan... Ik pikte er hierboven één van de vos uit. Net die omdat ik daar bij de meisjes ook zo op hamer. In onze starre maatschappij waar weinig ruimte is voor sentiment, emoties en zachtheid is hoofd nogal snel de leider. Terwijl je hoofd, en dus je ogen, soms maar een kleine fractie meekrijgt van wat er werkelijk aan de hand is. Dagelijks zeg ik hen dat ze eens goed moeten voelen in hun hartje of het wel de bedoeling is dat ze dit of dat doen, zus of zo reageren en of het wel écht klopt wat ze denken of zeggen. Daar hoeft niet altijd een heel gesprek bij, al kan dat soms wel. Enkel de bewustwording, het zaadje dat zo gepland wordt, is voor mij al voldoende. Het wil ook niet zeggen dat ze aanpassen wat ze doen, zeggen of denken. Soms blijft het zoals het is. Ook dat is niet (altijd) erg. Er zijn momenten waarop het hoofd het toch overneemt of mag overnemen. Daar is dan vaak ook een goede reden voor. En hoe moeilijk ik dat soms ook zo vind: ik laat de verantwoordelijkheid waar kan ook bij hen. Dat dat voor mij het moeilijkste blijkt te zijn, daar ben ik onlangs achter gekomen. Ik heb hen altijd veel vrijheid gegeven maar als ze kleiner zijn, is die vrijheid natuurlijk beperkt. Deze broek of die broek is geen levensveranderende beslissing. Die hobby of toch maar deze hobby is dat mogelijks ook niet maar heeft toch net iets meer gevolgen dan de broek. En ik merk dat ik dat lastig vind. Vooral wanneer ik het idee heb dat ze niet goed aan het kijken zijn met hun hart. Ik vind het niet alleen lastig, ik wórd er ook lastig van. Met discussies en soms ronduit een ruzie als gevolg. Ik heb met mezelf afgesproken dat ik hen dus wijs op de wijsheid van de vos, dat ik hen maximum twee keer hetzelfde vraag of advies geef en dat ik het dan aan hen overlaat (als het niets levensbedreigend is). Dat heb ik hen ook zo uitgelegd. Dat ik mag leren om mama te zijn van ouder wordende kinderen en dat ik daarbij soms de mist in zal gaan. Net zoals dat zij mogen leren om zelf verantwoordelijkheid te dragen en dan soms de mist in zullen gaan. Meteen ook de reden dat ik de les van de vos dus blijf herhalen. #dekleinedingenEen opsomming van de kleine dingen waar ik de afgelopen tijd gelukkig van werd:
🐑 SkiepAl een hele tijd gebruik ik een zelfgemaakte hooikist: een plastic bak met daarin dikke lappen stof om bv yoghurt warm te houden of bouillon langzaam te laten trekken. Of gebruikte ik want sinds een paar weken heb ik een Skiep: een zak waarvan de zijkanten gevuld zijn met wollen kussentjes. Ik kwam Skiep een paar jaar geleden al eens tegen op een marktje maar twijfelde want het is niet supergoedkoop en ik had mijn zelfgeknutselde hooikist. Maar nu ging ik op een ander marktje toch overstag. Ik heb er nog geen spijt van gehad en de zak is al vaak gebruikt. O.a. om yoghurt te maken, bouillon te laten trekken, soep te laten garen en een hele pot spaghettisaus warm te houden met een verjaardagsfeestje. 💻 Wil je mij steunen?Ik ben ondertussen al meer dan een halfjaar geen zelfstandige meer en heb dus ook geen inkomsten meer. Dat vind ik helemaal geen probleem. Het enige vervelende is dat ik me onlangs realiseerde dat ik binnenkort de kost van mijn website moet betalen. Dat is een jaarlijks terugkerende kost waarbij ik een bedrag betaal om een stukje internet te reserveren voor mijn website. Tot nu toe betaalde ik dat altijd van inkomsten, nu dus niet meer. Ik bedacht me dat er misschien sommigen onder jullie wel zouden willen bijdragen in de vorm van een (kleine) financiële steun. Een beetje zoals het "Buy me a coffee"-principe dat je soms tegenkomt. Maar nu dan "Buy me a website" of zoiets. Mocht je de financiële ruimte hebben en je hart voelt een ja dan kan je via deze link een bedrag storten. Oh en heb je geen betaalkaart of Paypal en je wilt toch graag een bijdrage leveren dan mag je me altijd mailen voor een andere optie. En een twee oh: als je me graag steunt maar liever niet financieel dan kan je ook altijd eens op deze pagina kijken. 📖 Oktober, oktoberTegenwoordig lees ik veel jeugdboeken. Mijn oudste leest graag en veel en is door het "veilige" aanbod van de bib bijna door. Met veilig bedoel ik boeken waarvan je weet dat er geen enge, griezelige, grensoverschrijdende of andere ongepaste gebeurtenissen of taal in staan. Daarom breng ik tegenwoordig minstens één jeugdboek mee dat ik dan eerst zelf lees en het dan eventueel doorschuif naar haar. Op die manier kunnen we er ook samen over praten want niet elk boek dat ik doorschuif is luchtig. Oktober, oktober was zo'n boek dat ik zelf met plezier las. Verder lezen op mijn blogWil je graag iets kwijt? Heb je een vraag? Of wil je gewoon even babbelen? Dat kan door op beantwoorden te klikken, door hier iets achter te laten of door me een berichtje te sturen via Signal. Ik ben Stephanie. Er zijn veel woorden die me zouden kunnen omschrijven en veel dingen die ik interessant vind. Hier alvast een poging in willekeurige volgorde: vrouw, mama, lief, vriendin, dochter, zus, huisonderwijzer, 6/2 emotionele manifestor, leergierig, spiritueel, ex-leerkracht, hooggevoelig, liefhebber van natuur, simpel leven ... Wat in deze nieuwsbrief verschijnt is mijn eigen, pure mening. Ik verwijs regelmatig naar een product via een partnerlink. Die zorgt ervoor dat ik een kleine commissie krijg als je iets koopt. Stuur deze nieuwsbrief gerust door naar iemand die er ook iets aan kan hebben. En mocht jij zo iemand zijn en je wilt de Brieven voor een mooie [kinder]tijd zelf ontvangen, laat dan hier je e-mailadres achter. Wil je de nieuwsbrief niet meer ontvangen, schrijf je dan hier uit. |
Lewis Hyde illustreert dit verschil prachtig in zijn beschrijving van de indian giver. Deze Engelse term heeft tegenwoordig een negatieve betekenis en wordt gebruikt voor iemand die iets geeft en het daarna terug wil hebben, maar eigenlijk vindt de term zijn oorsprong in een boeiende misinterpretatie tussen een inheemse cultuur met een geschenkeconomie en een koloniale cultuur die is gebaseerd op het idee van particulier eigendom. Toen de kolonisten geschenken kregen van de oorspronkelijke...
There is a time to act, and a time to wait, to listen, to observe. Then understanding and clarity can grow. From understanding, action arises that is purposeful, firm and powerful. - Charles Eisenstein Hey Reader, Er zit veel en toch komt er weinig. Dat gevoel heb ik al weken aan een stuk. Ik heb veel ideeën, wil veel doen, organiseren, in het leven roepen maar het lijkt er niet van te komen. De flow lijkt er niet te zijn en dus wacht ik af. Vertrouw ik erop dat dit de tijd is om te wachten,...
Hey Reader, Hier ben ik weer. Terug van weggeweest. Al weken heb ik het idee een zielsbrief te sturen maar het kwam er niet van. Druk met het zorgen voor een geblesseerde man, zaaien en planten in de tuin, huisonderwijzen en ook met knopen doorhakken. Ik ben namelijk sinds 1 april geen zelfstandige meer. Niet in hoofdberoep maar ook niet in bijberoep. Ik kon de kosten niet meer dragen en kon dus niet anders dan stoppen. Dat betekent niet dat dit de laatste zielsbrief is. Ik ga vanaf nu,...